Schriftelijke vraag van Greet van Gool aan de Minister van Werk en Pensioenen Werk in verband met
Ingediend op 2004.05.24
Bij de invoering van het brugpensioen in België in 1974 was één van de voorwaarden voor het ontvangen van een aanvullende vergoeding van de werkgever dat men in België ook effectief werkloosheidsuitkeringen ontving. Dit strookte echter niet met het beginsel van «Vrij verkeer van Werknemers» binnen de Europese Unie. Dit beginsel impliceert dat het recht op de aanvullende vergoeding van brugpensioen ook moet worden toegekend aan grensarbeiders en migrerende werknemers die in België tewerkgesteld waren, maar die werkloosheidsuitkeringen genieten op basis van een wetgeving van een ander land van de Europese Unie. Na een parlementaire vraag in maart 2002 van Europarlementsleden Ieke van den Burg en Anne Van Lancker heeft EU-commissaris van Sociale Zaken Anna Diamantopoulou België met succes gevraagd de houding tegenover grensarbeiders met een halftijds brugpensioen te veranderen. Daarop sloot de Nationale Arbeidsraad op 7 oktober 2003 de CAO nr. 17 vicies sexies die een wijziging aanbrengt aan het toepassingsgebied van de CAO nr. 17. Vanaf 1 december 2003 hebben ook werknemers die op een andere plaats in de Europese Unie wonen recht op een aanvullende vergoeding vanwege hun laatste werkgever in België in geval van brugpensioen. Er zijn echter een aantal bijkomende voorwaarden: - de bruggepensioneerde moet een werkloosheidsuitkering genieten krachtens de wetgeving van het land waarin hij gedomicilieerd is; - de enige reden waarom hij geen werkloosheidsuitkeringen in België krijgt, moet zijn omdat hij zijn hoofdverblijfplaats niet, of niet meer, in België heeft. Concreet wordt zo in een recht op een aanvullende vergoeding voorzien voor grensarbeiders die in België tewerkgesteld zijn geweest, op voorwaarde dat zij werkloosheidsuitkeringen genieten krachtens de wetgeving van hun woonland. Op basis hiervan kunnen ook migrerende werknemers die in België tewerkgesteld zijn geweest hun recht op de aanvullende vergoeding doen gelden op voorwaarde dat zij werkloosheidsuitkeringen genieten krachtens de wetgeving van hun binnen de EU gelegen woonland. De aanvullende vergoeding moet worden berekend alsof de werknemer een werkloosheidsuitkering zou genieten op basis van de Belgische wetgeving, en niet op basis van de werkloosheidsuitkering die hij in zijn woonland ontvangt. Deze nieuwe regel is in principe van toepassing op alle werknemers aan wie het ontslag wordt betekend vanaf 1 december 2003. Toch is de regeling nog steeds niet van kracht omdat een aantal uitvoeringsbesluiten voorlopig zijn uitgebleven (bijvoorbeeld omtrent de specifieke bijdragen en inhoudingen op dit brugpensioen). Kan u meedelen wat de stand van zaken is betreffende deze uitvoeringsbesluiten, of deze er nog zullen komen en wanneer de brugpensioenregeling voor grensarbeiders effectief van kracht wordt?
/
