Schriftelijke vraag van Greet van Gool aan de Staatssecretaris voor het Gezin en Personen met een handicap, toegevoegd aan de minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid Gezin en Personen met een handicap in verband met
Ingediend op 2004.03.15
Personen die aanspraak willen maken op een tegemoetkoming, op een parkeerkaart of op attesten met het oog op het verkrijgen van fiscale en sociale voordelen, moeten een medisch onderzoek ondergaan. Hoewel het logisch is dat de Dienst tegemoetkomingen aan personen met een handicap nagaat of aan de medische voorwaarden voldaan is, rijst toch de vraag of het steeds vereist is dat een arts van de medische dienst de betrokkene onderzoekt. Bij chronische aandoeningen of ernstige ziekten, zoals bijvoorbeeld kanker, bestaat er immers een uitgebreid medisch dossier, met vele medische verslagen, vaak ook van specialisten en (universitaire) ziekenhuizen. Een bijkomend medisch onderzoek zal in die gevallen weinig nieuws opleveren, maar vraagt wel bijkomende inspanningen van een (zwaar) zieke persoon, en wekt ook frustratie op (weeral eens een onderzoek), temeer daar die medische onderzoeken vaak maar een erg korte tijd in beslag nemen. Het medisch onderzoek door de arts van de Dienst tegemoetkomingen maakt ook de behandelingsduur van de aanvragen langer, wat, zeker als het gaat om zwaar zieke personen, onaanvaardbaar is. Men kan zich dan ook de terechte vraag stellen of het in bepaalde gevallen niet mogelijk is een medische beslissing te nemen op grond van de stukken van het dossier.
1. Bent u het ermee eens dat de medische onderzoeken vaak een bijkomende, onnodige belasting inhouden?
2. Overweegt u te onderzoeken of het mogelijk is in bepaalde gevallen een medische beslissing te nemen op grond van de stukken van het dossier?
1. Ik ben het er helemaal niet mee eens dat medische onderzoeken vaak een bijkomende, onnodige belasting inhouden. Bijkomend misschien wel, maar niet onnodig en in elk geval niet vaak. Er zijn met andere woorden af en toe dossiers waarvan men kan zeggen dat het inderdaad mogelijk zou zijn geweest op basis van het dossier tot de juiste evaluatie te komen, maar erg vaak komt dat niet voor. De informatie in een medisch dossier is immers wezenlijk andere informatie dan degene die nodig is voor een evaluatie van het verdienvermogen en de zelfredzaamheid. Heel wat medische informatie zal toelaten vooraf een eerste beeld te vormen van iemands toestand. Medische informatie kan misschien ook bepaalde vaststellingen die gedaan zijn tijdens het onderzoek bevestigen of verder helpen kaderen, maar het komt maar zelden voor dat de medische informatie uit het dossier volledig samenvalt met de evaluatiegegevens die nodig zijn voor de beoordeling van het verdienvermogen en de zelfredzaamheid. Bovendien komt het niet zo vaak voor dat één en dezelfde persoon meermaals op medisch onderzoek moet komen in het kader van een onderzoek door mijn diensten. Het aantal mensen dat met een veelheid van onderzoeken (door mijn dienst) wordt geconfronteerd, is dus minimaal.
2. Er gebeuren nu soms onderzoeken op dossier, zonder medische controle. Dat is echter zeer sporadisch en op verantwoordelijkheid van de geneesheer-directeur. Ik ben bereid te onderzoeken of dit kan gesystematiseerd worden en of het mogelijk is een aantal uniforme indicatoren te identificeren die toelaten de echt manifeste dossiers te detecteren waarin een onderzoek niet nodig is en waarin er dus op stuk kan beslist worden. Het moet daarbij gaan om gevallen die echt geen enkele twijfel open laten over het exacte aantal punten en het exacte percentage van verdienvermogen. Ik ben er echter niet zeker van of dergelijke indicatoren - die moeten toelaten een dossier op het medische vlak gedetailleerd en gemotiveerd te beslissen zonder verder onderzoek - zullen kunnen gevonden worden. De moeilijkheid is immers de vereiste graad van detail en nauwkeurigheid. Neem bijvoorbeeld de situatie - als voorbeeld aangehaald door de vraagsteller - van een persoon met kanker: zal het dossier van zo iemand in alle gevallen toelaten te zeggen hoeveel punten de betrokkene heeft? Of welk percentage van verlies van verdienvermogen hij heeft? Dat laatste zal misschien nog mogelijk zijn, omdat het daar volstaat na te gaan of dit percentage hoger of lager is dan 66%. Maar voor de punten inzake zelfredzaamheid is een exact puntental nodig, omdat één enkel punt verschil meteen ook een verschil kan betekenen inzake het bedrag van de tegemoetkoming of het al dan niet krijgen van sociale en fiscale voordelen of een parkeerkaart. De vraag is dus of de informatie in een medisch dossier wel dergelijke gedetailleerde info bevat, te meer daar dat dossier niet is samengesteld met het oog op een dergelijke beoordeling.
